Kiedy pomyśleć o terapii ręki
- dziecko niechętnie rysuje, koloruje, wycina, lepi;
- trzyma kredkę całą dłonią albo bardzo mocno ją ściska;
- rysuje słabą, drżącą lub bardzo grubą kreską;
- szybko się męczy przy pisaniu, skarży się na ból ręki;
- ma kłopot z guzikami, sznurowadłami, sztućcami;
- pismo jest nieczytelne, litery wychodzą poza linie.
Na czym polega terapia
Zaczynamy od oceny: jak dziecko siedzi, jak pracują barki, łokcie i nadgarstki, jaki ma chwyt i napięcie mięśni dłoni, jak współpracują oko i ręka. Na tej podstawie terapeuta układa plan.
Na zajęciach dziecko ugniata masy, przewleka, nawleka, buduje, rysuje na pionowych powierzchniach, bawi się w drobne prace manualne. Każda zabawa ma cel: wzmocnić mięśnie, poprawić precyzję albo nauczyć prawidłowego chwytu.
Terapia ręki a integracja sensoryczna
Trudności z dłonią często wynikają z problemów z czuciem dotyku, napięciem mięśni całego ciała lub planowaniem ruchu. Wtedy łączymy terapię ręki z terapią SI, żeby pracować nad przyczyną, a nie tylko nad objawem.
Ćwiczenia w domu
Rodzice dostają proste propozycje na codzienność: lepienie z ciastoliny, przenoszenie drobnych przedmiotów pęsetą, darcie papieru, zabawy klamerkami. Kilka minut dziennie robi dużą różnicę.