
Integracja sensoryczna to umiejętność układu nerwowego, żeby odbierać bodźce ze zmysłów i układać z nich spójny obraz świata. Gdy ten proces działa nierówno, dziecko może reagować zbyt mocno, zbyt słabo albo chaotycznie. Z zewnątrz bywa to mylone z niegrzecznością albo „trudnym charakterem”.
Objawy, które najczęściej zauważają rodzice
- Dotyk: dziecko źle znosi metki, szwy, mycie głowy, obcinanie paznokci, przytulanie przez osoby spoza domu.
- Dźwięk: zatyka uszy przy odkurzaczu, suszarce, w sklepie, na urodzinach; boi się niespodziewanych hałasów.
- Ruch: unika huśtawek i zjeżdżalni albo przeciwnie: ciągle się kręci, skacze, wspina, nie może usiedzieć.
- Równowaga i planowanie ruchu: często się potyka, wpada na meble, jest niezgrabne w zabawach ruchowych.
- Jedzenie: je bardzo wybiórczo, unika nowych konsystencji, krztusi się.
- Motoryka mała: niechętnie rysuje, mocno ściska kredkę, ma kłopot z guzikami.
- Uwaga i emocje: szybko się męczy, łatwo wpada w złość, trudno mu się wyciszyć po intensywnym dniu.
Pojedynczy objaw to za mało
Prawie każde dziecko ma czasem trudniejszy dzień. Powodem do konsultacji jest wiązka objawów, które utrzymują się miesiącami i utrudniają codzienność w domu, żłobku albo przedszkolu.
Co zrobić dalej
Dla dzieci od 12 miesięcy do 4 lat i 11 miesięcy dobrym pierwszym krokiem jest kwestionariusz KATIS wypełniany w domu. Starsze dzieci zapraszamy od razu na diagnozę integracji sensorycznej w poradni.


